 Η Κάρπαθος είναι το δεύτερο νησί της Δωδεκανήσου σε έκταση μετα την Ροδο. Τριτο νησι σε τουριστικη αναπτυξη μετα την Ροδο και Κω. Λουζεται απ’ το ΚΑΡΠΑΘΙΟ ΠΕΛΑΓΟΣ και εχει 12 χωρια: Πηγαδια, Αρκασα, Φοινικι, Μενετες, Απερι, Βωλαδα, Οθος, Πυλες, Μεσοχωρι, Σποα, Διαφανι και Ολυμπος. Δωδεκα στολιδια, καθενα εχει την χαρη του. Συμφωνα με το ισχυοντα νομο "Kαποδιστρια" τα πρωτα δεκα υπαγονται στο ΔΗΜΟ ΚΑΡΠΑΘΟΥ και τα αλλα δυο στο ΔΗΜΟ ΟΛΥΜΠΟΥ. Ολα μαζι και επιπλεον μαζι με την γειτονικη νησο ΚΑΣΟ αποτελουνε την ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΡΠΑΘΟΥ-ΚΑΣΟΥ. Τα δυο νησια αυτα μαζι εχουν και κοινη Μητροπολη που υπαγεται στο Πατριαρχειο Κωνσταντινουπολεως. Η Καρπαθος χαρακτηρίζεται για τη φυσική ομορφιά της και για το γεγονός, ότι οι κάτοικοί της κρατούν την παράδοση περισσότερο ζωντανή από κάθε άλλη γωνιά τόσο της νησιωτικής όσο και της ηπειρωτικής Ελλάδος. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τις φορεσιές που φοράνε όλες οι γυναίκες κάτοικοι του νησιού όταν υπάρχουν εκδηλώσεις, αλλα ειδικα στο βορειοτερο χωριο την Ολυμπο, σε καθημερινη βαση. Φοράνε πολύχρωμες παραδοσιακές φορεσιές και φέρουν στο στήθος τους διπλή σειρά από χρυσά φλουριά (κολαινα) και στο κεφάλι έχουν ένα όμορφο μαντήλι. Πραγμα που θα παρατηρησει καποιος εντονα αν κυκλοφορησει στις παροικιες των Ολυμιτιτων και συναντησει Ολυμπιτισσα με τα παραδοσιακα στολισμενη, στη Ροδο, ειτε στη Καλλιπολη η Αμφιαλη Πειραια, ακομα και περαν του Ατλαντικου, ειδικα στο Baltimore ΜD Aμερικης η Brooklyn ΝΥ Αμερικης !
 Τα σπίτια τους επίσης είναι διακοσμημένα με σπάνια ντόπια υφαντά και κεντήματα, κυρίως χειροποίητα από τις γυναίκες της Καρπάθου. Τα σπίτια κατ' αυτόν τον τρόπο μοιάζουν να είναι σαν μικρά μουσεία. Πραγματι "μουσεια", ετσι τα ονομασε η γνωστη εκδοτης και αρχιτεκτων της Ελληνικης & Διεθνους μαγειρικης Βεφα ΑΛΕΞΙΑΔΟΥ στην τηλεοπτικη εκπομπη της το 2002, οταν επισκεφτηκε την Καρπαθο και ειδικα τα Πηγαδια και τις Πυλες, σε μια σειρα συλλογικων εκδηλωσεων στα χωρια αυτα. Βεβαια και για την Καρπαθικη παραδοσιακη μαγειρικη και ζαχαροπλαστικη ειπε τα πιο κολακευτικα της λογια σαν ειδικος. Πέραν της ομορφιάς που μας δείχνει η Κάρπαθος μέσα από την παράδοση, μας χαϊδεύει το μάτι και η φυσική ομορφιά της. Ψηλά βουνά και υπέροχη φύση είναι τα κύρια χαρακτηριστικά. Τα βουνά της καταλήγουν σε δαντελένιες ακρογιαλιές με κάτασπρη αμμουδιά.
 O Aη-Νικολας Αρκασας, τα Άπελα, o Λευκος Μεσοχωριου, η Κυρά-Παναγιά, η Αχάτα, το Φοινικι, το Διαφανι, η Αμοοπη , o Bροντης στα Πηγαδια & ο Aη-Νικολας στα γραφικα Σποα, είναι μερικές και δειγμα από τις υπέροχες παρθενικες ακρογιαλιές της. Ειδικα Οι άσπρες αμμουδιές της συνδυάζονται ωραιότατα με το γαλάζιο της θάλασσας. Ειδικα οι δυο πρωτες εχουν αποσπασει πανελληνια αλλα και διεθνη βραβεια σε διαγωνισμους και κριτικες του 2001 και 2003 (βλεπε www.thalassa.gr), Τα βουνά της είναι πευκόφυτα και μέσα σε αυτά κρύβονται τα όμορφα χωριά της, που αποτελούν πόλο έλξης για τους επισκέπτες του καλοκαιριού.
 Παλαιότερα η Κάρπαθος είχε πληγεί από τη μετανάστευση (η νοσος αυτη ξεκινησε απ’ τη Ασια σε οικοδομικες επιχειρησεις, αργοτερα αλλα σε παρα πολυ μεγαλο βαθμο στις ΗΠΑ κυριως σε εστιατορια και diners, αρκετοι ομως και σε Καναδα, Αυστραλια, Ροδεσια και λιγο Ευρωπη σε συναφη επαγγελματα), αλλά τώρα τα πράγματα άλλαξαν και σε αυτό βέβαια έχει παίξει ρόλο και ο τουρισμός. Καποτε οι μεταναστες επενδυαν τον ιδρωτα τους σε οικοδομες για εκμεταλευση (ενοικιασεις) κυριως στην Αττικη και ενα μικρο ποσοστο στη Ροδο. Τα τελευταια χρονια και ειδικα με τα ειδικα προγραμματα ΕΟΚ και μερικα Κρατικα (επιδοτησεις και δανεια) επενδυουν σε Τουριστικες επιχειρησεις. Χρόνο με το χρόνο οι επισκέπτες (τουριστες κατα το πλειστον απο Γερμανια και Ολλανδια) αυξάνονται και έτσι αυξάνονται και οι ανάγκες για υποδομές με αποτέλεσμα να ανοικοδομούνται ξενοδοχεία, να βελτιώνεται το οδικό δίκτυο και να επεκτείνονται οι διεθνείς πτήσεις, καθότι η Κάρπαθος διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο, με πτησεις charters τη τουριστικη περιοδο, απο αρχες Μαιου μεχρι τελη του Οκτωβρη καθε χρονο. Διεθνη Αεροδρομιο το μεγαλυτερο σε εκταση στη Βαλκανικη χερσονησο !
 Η Κάρπαθος είναι το νοτιότερο νησί της Δωδεκανήσου. Βρίσκεται ανάμεσα στην Κρήτη και τη Ρόδο και έχει έκταση 301 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι ακτές της έχουν μήκος 160 χιλιόμετρα. Είναι στενόμακρη και έχει μήκος 49 χιλιόμετρα, το μέγιστο πλάτος της φτάνει τα 11 χιλιόμετρα, ενώ το ελάχιστο πλάτος της φτάνει τα 3,3 χιλιόμετρα. Το υψηλότερο βουνό της φτάνει τα 1215 μέτρα. Άλλες υψηλές κορφές της Καρπάθου είναι η Λάστος 975 μέτρα, ο Προφήτης Ηλίας με 718 μέτρα και άλλες. Η Κάρπαθος παράγει σταφύλια και από αυτά εκλεκτής ποιότητας ειδικα στα κεντρικα χωρια, κοκκινο γλυκο κρασί, επίσης παράγει παρθενο λάδι, τυρί, μέλι, εσπεριδοειδή, φρούτα και άλλα. Ένα ακόμη προϊόν της είναι και τα παραδοσιακά είδη λαϊκής τέχνης, όπως τα Καρπάθικα πιάτα, τα υφαντά και άλλα. Στη θάλασσα της Καρπάθου αλιεύονται πολλά και νοστιμότατα ψάρια, οπου φημιστος ειναι ο σκαρος ! Στο νότιο τμήμα του νησιού βρίσκονται πλακώδεις ασβεστόλιθοι. Στο κεντρικό και νότιο βρίσκονται ασβεστόλιθοι και κάπου - κάπου εμφανίζεται και γύψος. Η Κάρπαθος δίνει αρχικά την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα γυμνό και βραχώδες νησί που δεν έχει καθόλου δάση. Ωστόσο η Κάρπαθος διαθέτει μία μεγάλη γκάμα βοτάνων και αποτελεί παράδεισο για ένα μεγάλο αριθμό ζώων και φυτών. Έχει πυκνό και υπέροχο πευκοδάσος στην περιοχή του κέντρου και Πυλές-Μεσοχώρι-Σπόα.
 Επίσης στο πράσινο και τη βλάστηση συγκαταλέγονται οι αμπελώνες και οι ελιές με τα υπόλοιπα δέντρα που είναι κυρίως οπωροφόρα. Έχει πολλά φυτά και μερικά από αυτά είναι σπάνια στον ευρωπαϊκό χώρο γενικότερα, όπως η Phlomis floccose, Crocus biflus. Αρκετός πλούτος εμφανίζεται και στην πανίδα του νησιού. Εδώ στις βραχοσπηλιές της Καρπάθου ζει η Μεσογειακή Φώκια η Monachus - monachus. Από πτηνά συναντάμε το Μαυροπετρίτη, τον Αιγαιόγλαρο που και τα δύο είδη είναι προστατευόμενα είδη. Η Κάρπαθος όπως και πολλά άλλα ελληνικά νησιά αποτελεί πέρασμα για πολλά μεταναστευτικά πουλιά, όπως ο Μελισσοφάγος, η Χαλκοκουρούνα, διάφορα είδη χελιδονιών, σταχτάρες, τρυγόνια, σκαλήθρες, τρίγγες, σφυριχτές, και άλλα. Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφερθεί το αμφίβιο Mertensiella luscani, που είναι προσαρμοσμένο στο ξηρό κλίμα του νησιού και το καλοκαίρι ζει κάτω από τις υγρές πέτρες ή μέσα σε δροσερά ξεροπόταμα. Το είδος αυτό υπάρχει μόνο στην Κάρπαθο και στο Καστελόριζο.
 ΑΕΡΟΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ ΚΑΡΠΑΘΟΥ (ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΕ ΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ!)
 Η Κάρπαθος εντυπωσίασε τους αρχαίους Έλληνες και θεωρούσαν ότι εδώ φιλοξενήθηκαν πολλά μυθικά πρόσωπα. Σύμφωνα με μία μυθολογική εκδοχή ο πρώτος οικιστής της Καρπάθου ήταν ο Τιτάνας Ιαπετός, γιος του Ουρανού και της Γαίας και αδερφός του Κρόνου, του πατέρα του Δία.
Μία άλλη εκδοχή θέλει όλους τους Τιτάνες να ζουν στο νησί πριν επακολουθήσει η περίφημη Τιτανομαχία που μας αφηγείται ο Ησίοδος, κατά την οποία οι Τιτάνες που ήταν συγκεντρωμένοι στην κορυφή της Όρθης, νικήθηκαν από το Δία και τους δώδεκα θεούς που είχαν σαν ορμητήριο τον Όλυμπο της Θεσσαλίας.
 Ωστόσο η Κάρπαθος δε φιλοξένησε μόνο τους Τιτάνες, αλλά και τους Γίγαντες, που ήταν και αυτοί παιδιά της Γαίας. Ανάμεσά του και ο Εφιάλτης, ο δίδυμος αδελφός του Ώτου. Γι αυτό η γνωστή τοποθεσία Αφιάρτης, στο νότιο μέρος του νησιού, φαίνεται να είναι παραφθορά της λέξης Εφιάλτης. Στο νησί Κάρπαθος έζησε επίσης ο Προμηθέας, γιος του Ιαπετού, που έκλεψε τη φωτιά από το Δία για να την προσφέρει στους ανθρώπους.
Σχετικά με το όνομα της Καρπάθου υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Μία από αυτές συνδέει την ονομασία του νησιού με το φυτό Κάρπασο που ευδοκιμούσε στην Κάρπαθο. Το ίδιο φυτό ωστόσο έδωσε το όνομά του στην Καρπασία, γνωστη πόλη της Κύπρου.
Το νησί σύμφωνα με ευρήματα είχε κατοικηθεί στην νεολιθική εποχή και αυτό βέβαια αναιρεί την εκδοχή, ότι πρώτοι οι Μινωίτες κατοίκησαν την Κάρπαθο. Βέβαια η Κρήτη είχε μεγάλη επιρροή στην Κάρπαθο αναμφισβήτητα. Τα παλαιότερα ευρήματα στην Κάρπαθο χρονολογούνται από το 2500 π.Χ. περίπου. Η επίδραση των Μινωιτών αρχίζει να γίνεται πιο εμφανής γύρω στα 1600 π.Χ.
Τον 14ο αιώνα έκαναν την εμφάνισή τους οι Μυκηναίοι, οι οποίοι κατέκτησαν το νησί και κατασκεύασαν την ακρόπολη του Ποτίδαιου. Βρέθηκαν στην Κάρπαθο πολλά αγγεία που μαρτυρούν την παραμονή τους στο νησί.
 Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα, ότι η "Κάρπαθος" πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στέλνοντας πλοία. Ένας άλλος λαός που κατοίκησε στο νησί ήταν οι Φοίνικες, ναυτικός λαός, που εκείνη την εποχή διέσχιζε με τα πλοία του τη Μεσόγειο και μετέφερε τα προϊόντα του σε διάφορες χώρες αναπτύσσοντας έτσι το εμπόριο και ενδεχομένως χρησιμοποίησαν και την Κάρπαθο για σταθμό τους.
Μία χαρακτηριστική δραστηριότητα των κατοίκων της Καρπάθου κατά την αρχαιότητα ήταν το ότι γινόταν συλλογή κόκκινων κοχυλιών και με το βράσιμο δημιουργούσαν χρώμα που το χρησιμοποιούσαν για τη βαφή υφασμάτων. Από το κόκκινο χρώμα που ονομαζόταν πορφυρούν έλαβε και το όνομα Πορφυρία. Κάτι χαρακτηριστικό για την παρουσία των Φοινίκων στο νησί της Καρπάθου είναι η ονομασία του μικρού λιμανιού Φοινίκι (παλιοτερη πρωτευουσα του νησιου) που βρίσκεται στη δυτική ακτή του νησιού, ανηκει στο χωριο Αρκασα και σήμερα είναι πόλος έλξης για καλοφαγαδες και κολυμβητες επισκέπτες κυρίως το καλοκαίρι.
 Μετά τους Μυκηναίους και τους Φοίνικες στο νησί ήρθαν οι Δωριείς γύρω στα 1000 π.Χ. Οι Δωριείς έφεραν τη μεγαλύτερη ακμή στο νησί. Εκείνη την εποχή άκμασαν τέσσερις οχυρωμένες πόλεις και γι αυτό την εποχή των Δωριέων η Κάρπαθος ονομαζόταν Τετράπολις. Οι πόλεις αυτές ήταν το Ποτίδαιο ή Ποσείδιο, η Αρκεσία ή Αρκέσεια, η Βρυκούς και η Νίσυρος, που είναι ένα βραχώδες νησάκι βόρεια της Καρπάθου, που σημερα λεγεται Σαρια. Η Κάρπαθος συμμετείχε στην πρώτη Αθηναϊκή Συμμαχία που έγινε το 478 π.Χ. Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος (431 - 404 π.Χ.) τη βρήκε σύμμαχο των Αθηναίων. Όμως μετά την ήττα των Αθηναίων το 404 π.Χ. υπέκυψε στους Σπαρτιάτες και επανήλθε στους Αθηναίους το 397 π.Χ. που έδωσαν και την αυτονομία στο νησί.
 Μετά Χριστό πλέον στα μέσα του πρώτου αιώνα η Κάρπαθος κατοικήθηκε από τους Ρωμαίους, υπό τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό. Πριν το Διοκλητιανό είχε ζήσει ο στρατηγός Λούκουλλος. Ο Λούκουλλος έστελνε στην Κάρπαθο ειδικό πλοίο να ψαρέψει τα ψάρια που ζουν εκεί. Ο Μέγας Κωνσταντίνος νομιμοποίησε το Χριστιανισμό το 330 μ.Χ. και το 395 ο Θεοδόσιος Α΄ διαίρεσε το ρωμαϊκό κράτος σε Ανατολικό και Δυτικό. Η Κάρπαθος ανήκε στο Ανατολικό. Τότε άρχισαν να κτίζονται χριστιανικές εκκλησίες, όπως της Αγίας Αναστασίας (η σημερινη Αγια Σοφια Αρκασας), της Αγίας Φωτεινής, και άλλες.
 Κατά τον 5ο αιώνα μετά Χριστό η Κάρπαθος λεηλατήθηκε πολλές φορές από τους Άραβες, Σαρακηνούς, Μαυριτανούς και άλλους επιδρομείς. Έτσι λοιπόν οι κάτοικοι κατέφυγαν στα βουνά και δημιούργησαν τα χωριά τους. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως από τους Φράγκους το 1204 τη διακυβέρνηση της Καρπάθου ανέλαβε ο Λέων Γαβαλάς και αργότερα ο αδερφός του Ιωάννης. Αργότερα από το 1282 έως το 1306 τη διακυβέρνηση του νησιού είχαν οι αδερφοί Ανδρέας και Λουδοβίκος Μαρέσκο από τη Γένουα και το νησί έφερε τη λατινική ονομασία Scarpanto.
Μετά τους Γενουάτες ήρθαν οι Βενετσιάνοι. Το 1306 την κατέλαβε ο Ανδρέας Κορνάρος, το 1311 την κατέλαβαν τελικά οι Ιππότες της Ρόδου έως το 1315 που την κατέλαβε ο Βενετός ηγεμόνας. Ο οίκος των Κορνάρο που κατά τη διακυβέρνησή τους χτίστηκαν πολλά φρούρια και εκκλησιές, διήρκεσε μέχρι το 1537, οπότε εμφανίστηκε ο Χαϊρεδίν Βαρβαρόσα που λεηλάτησε την Κάρπαθο και την παρέδωσε στους Τούρκους που δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για βελτίωση ή έστω συντήρηση του νησιού.
Οι Τούρκοι δεν κατοικούσαν στο νησί παρά έστελναν φορολογικούς υπαλλήλους να εισπράξουν το φόρο και έφευγαν. Για το λόγο αυτό δεν έχουμε στοιχεία που θυμίζουν την τουρκική κατοχή στο νησί. Οι Τούρκοι προφανώς απέφυγαν να κατοικήσουν στην Κάρπαθο, διότι αποτελούσε στόχο των πειρατών που είχαν γίνει και ο φόβος της περιοχής.
 Την ώρα του ξεσηκωμού για την Επανάσταση τον Απρίλιο του 1821 η Κάρπαθος όπως και τα άλλα νησιά ύψωσαν την Ελληνική Σημαία. Το νησί κατά την επανάσταση προσέφερε καταφύγιο για τα μαχόμενα ελληνικά πλοία, χρήματα και εφόδια και ακόμη και επισκευές των πλοίων. Η απελευθέρωση ήρθε το 1823 οπότε η Κάρπαθος ενώθηκε με την Ελλάδα και εντάχθηκε στην Επαρχία της Σαντορίνης.
Όμως το 1830 με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, τα Δωδεκάνησα δόθηκαν ξανά στην Τουρκία και τελικά το 1912 τα κατέλαβαν οι Ιταλοί. Το Διοικητήριο των Ιταλών στην Κάρπαθο ήταν χτισμένο πάνω σε μία υπερυψωμένη βραχώδη ακτή στη δυτική άκρη του λιμανιού στα Πηγάδια και αποτελεί το σημερινό Επαρχείο.
 Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1943 έφθασαν γερμανικά στρατεύματα στο νησί και ενώθηκαν μαζί με τους Ιταλούς. Οι Γερμανοί αποχώρησαν στις 4 Οκτωβρίου το 1944. οι Καρπάθιοι ξεκίνησαν την επανάσταση ενάντια στους κατακτητές στις 5 Οκτωβρίου του 1944 με το "Επαναστατικο Κομιτατο Αρκασης-Mενετων" οπου οι άντρες έστρεψαν τα όπλα τους κατά των Ιταλών. Ακολούθησαν τα "περα χωρια" και σε τρεις μέρες ολόκληρη η Κάρπαθος ήταν ελεύθερη. Μέχρι τις 12 Οκτωβρίου είχαν απελευθερωθεί και τα "πανω χωριά" Μεσοχώρι-Σποα-Όλυμπος.
Επειδή οι καιρικές συνθήκες ήταν άσχημες και οι σύμμαχοι δεν ήρθαν, ήρθε πείνα στο νησί. Επιβιβαστηκαν τοτε 7 ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ με κινδυνο της ζωης τους, για να μεταφερουν το χαρμοσυνο "ΜΥΝΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ" στις συμμαχικες τοτε δυναμεις της Αλεξανδρειας στις 8-10-1944, με το ΙMMACOLATA. Eιχαν ηδη αποχωρησει οι κατακτητες, (δεν εγινε καμμια επανασταση !), το Νησι εμεινε απομονωμενο απ’ την υπολοιπη χωρα χωρις τροφιμα & ειχε πεσει μεγαλη πεινα !
 IMMACOLATA - To πληρωμα αποτελειτο τοτε απο τους παρακατω 7 ΗΡΩΕΣ: ΜΙΧΑΗΛ ΠΙΤΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΛΑΜΠΡΙΔΗ ΜΑΝΩΛΗ ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΗ (Αρκασα) ΚΟΣΜΑ ΛΑΖΑΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΝΙΚΟ ΣΤΑΜΑΤΑΚΗ (Πηγαδια) ΣΟΦΟΚΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ (Μενετες). Το "IMΜACOLATA" τοτε ηταν το μοναδικο βενζικοκινητο πλοιαριο 2tn που υπηρχε στην Καρπαθο, ιδιοκτησιας των καπεταναιων ψαραδων: ΜΙΧΑΗΛ ΠΙΤΤΑ και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΛΑΜΠΡΙΔΗ, το οποιο κατα αυτην την "ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ" -οπως καταγραφηκε επισημα- καταστραφηκε ολοσχερως και ενω τοτε ηταν η μοναδικη περιουσια τους και η μοναδικη πηγη βιωσιμοτητας των οικογενειων τους
ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΑΠΟΖΗΜΙΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, OYTE ΕΣΤΩ ΤΙΜΗΤΙΚΑ !)
 Yστερα από 5 μέρες έφτασαν στην Αλεξάνδρεια όπου ζήτησαν βοήθεια από την Ελληνική κυβέρνηση. Επέστρεψαν στις 17 Οκτωβρίου το 1944 με δύο συμμαχικά αντιτορπιλικά οπότε έγινε η επίσημη απελευθέρωση του νησιού.
Στις 7 Μαρτίου του 1944 ενσωματωθηκε η Κάρπαθος με τα Δωδεκανησα και κατοπιν
με την Μητερα Ελλαδα το 1948
(μεχρι το 1948 οι Καρπαθιοι αυτης της γεννιας ειχαν Ιταλικα Διαβατηρια και οι περισσοτεροι απ’ αυτους που ζουνε ακομα σημερα μιλανε Ιταλικα !) ...
 ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΣΤΗΝ 5η ΛΕΩΦΟΡΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΟ 2004, ΟΠOY ΣΤΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ, ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ: Ο ΤΟΤΕ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΤΟΥ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΑΠ΄ΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ, ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΞΙΩΜΕΝΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΜΑΣ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΥΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΑΣ ΕΚΕΙ ...
 ΑΛΛΗ ΜΙΑ IΣΤΟΡΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΗΓΑΔΙΑ ΟΤΑΝ ΣΤΙΣ 13 ΙΟΥΛΙΟΥ 2004, ΠΕΡΑΣΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ, Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΦΛΟΓΑ, ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ 2004 ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕ ΤΟΤΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ...
 Η Κάρπαθος βρίσκεται πολύ κοντά στην Κρήτη και έχει επηρεαστεί πολύ από τη ζωή της. Έχουν κοινά την περηφάνια, τη λεβεντιά, την προσήλωση στην παράδοση και τη φιλοξενία. Στη μουσική και ιδιαίτερα στο λυράρη γίνεται εμφανής η ομοιότητα συνηθειών, καθότι ο λυράρης όπως και στην Κρήτη φτιάχνει με μεγάλη επιτυχία τα δίστιχα για τα τραγούδια και τους χορούς που περιγράφουν συχνά καταστάσεις της στιγμής ή το εορταζόμενο γεγονός.
Όσον αφορά τις ασχολίες των κατοίκων, λόγω του εδάφους τους έχουν ασχοληθεί και με τη γεωργία και την κτηνοτροφία και την αλιεία. Εκτρέφουν αιγοπρόβατα και καλλιεργούν δημητριακά, κηπευτικά, φρούτα, ελιές και αμπέλια.
Επειδή ωστόσο οι συνθήκες διαβίωσης και καλλιέργειας στις άγονες ηπειρωτικές περιοχές ήταν επίπονη πολλοί κάτοικοι ακολούθησαν το δρόμο της μετανάστευσης για Αμερική και την υπόλοιπη Ελλάδα. Οι ανεμόμυλοι δεν είναι πλέον ενεργοί και γίνεται εισαγωγή προϊόντων που άλλοτε καλλιεργούνταν στο νησί. Μόνο η μελισσοκομία παρουσίασε βελτίωση, επειδή άλλαξαν οι κυψέλες και η κεραμοπλαστική επειδή αυξήθηκε ο τουρισμός. Τα σπίτια που κτίζουν οι άνθρωποι σήμερα έχουν διαφορετικό στυλ από ότι τα παλαιότερα σπίτια και ο τουρισμός επιφέρει αλλαγές τόσο στο στυλ διαβίωσης των κατοίκων της Καρπάθου όσο και στα επαγγέλματά τους τα οποία τώρα είναι κυρίως συνυφασμένα με τον τουρισμό. Αυξάνουν διαρκώς τα καταστήματα, τα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια.
 Ο τουρισμός δεν έχει καμία επίπτωση στα ήθη και έθιμα του νησιού. Αντίθετα ως αντίδραση οι Καρπάθιοι δυνάμωσαν την πίστη τους και έδειξαν προσήλωση στα ήθη και τα έθιμα. Βρίσκουν την ευκαιρία σε κάθε γλέντι και πανηγύρι να δείξουν τα ήθη και έθιμά τους. Τότε γλεντούν αφενός οι ίδιοι αλλά προκαλούν και τους επισκέπτες να συμμετάσχουν και να έχουν μία αξέχαστη εμπειρία. Στο χωριό Όλυμπος σχεδόν όλες οι γυναίκες φορούν τότε την παραδοσιακή φορεσιά τους.
Υπάρχει διαφορετική ενδυμασία για τα νεότερα κορίτσια και διαφορετική για τις μεγαλύτερες γυναίκες. Παλαιότερα φορούσαν και οι άντρες την παραδοσιακή τους ενδυμασία που περιελάμβανε μπλε βράκα και μπλε γιλέκο. Οι φορεσιές αυτές διαφοροποιούνται κατά τι από χωριό σε χωριό. Από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις είναι οι γάμοι, η βάπτιση και τα πανηγύρια.
 Ο γάμος αποτελεί το ευτυχέστερο γεγονός και γιορτάζει όλο το χωριό. Ο γάμος και ιδιαίτερα το γλέντι διαρκεί μία εβδομάδα.
Παλαιότερα κυρίως ο γάμος στην Κάρπαθο γινόταν με προξενιό. Οι λεγόμενοι "προξενητάδες" συναντούσαν τους γονείς του γαμπρού και της νύφης και σχεδίαζαν τη μελλοντική ζωή του νέου και της νέας που είχαν κατά νου να παντρέψουν. Όταν γινόταν οι διαπραγματεύσεις και συμφωνούσαν αμφότερες οι οικογένειες, οι προξενητάδες έφερναν τους συγγενείς του γαμπρού και το γαμπρό στο σπίτι της νύφης όπου γινόταν ο πρώτος αρραβώνας.
 Αν οι νέοι επιθυμούσαν μπορούσαν να κάνουν και έναν πιο επίσημο αρραβώνα αργότερα.
Ο γάμος γινόταν κατά κανόνα μία εβδομάδα μετά τον αρραβώνα ήτοι την Κυριακή που θα ακολουθούσε και σε αυτόν και σε όλες τις προετοιμασίες συμμετείχαν όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Οι κοπέλες και οι μοδίστρες έραβαν το νυφικό και τα φορέματα, ασβέστωναν το σπίτι των μελλονύμφων προετοίμαζαν το γλέντι, έφτιαχναν γλυκά και πολλά άλλα. Οι άντρες ασχολούνταν με τα ψητά την προετοιμασία του σπιτιού σε έπιπλα, και ότι άλλο χρειαζόταν.
 Την Κυριακή νέοι και νέες έντυναν το γαμπρό και τη νύφη και ο γαμπρός μαζί με τον κουμπάρο και τους φίλους του ξεκινούσαν για το σπίτι της νύφη και την έπαιρνε και μετέβαιναν στην εκκλησία. Παλαιότερα χρησιμοποιούσαν αμαξα με αλογα για την κοσμικη "μεταφορα". Τα τελευταια χρονια, μετα την τουριστικη εξελιξη, ειναι δυσκολο να βρεις ακομα και Γαιδαρους. Καποτε τα γαιδουρια ηταν το μοναδικο μεσο μεταφορας και το βασικο εργαλειο ενος οικοδομου για μεταφορα υλικων για το κτισιμο μιας οικοδομης. Επισεις το βασικο βοηθημα για ενα γεωργο και κτηνοτροφο για τις μεταφορες του, που σημερα το αντικατεστησαν τα μικρα και μεγαλα τρακτερ. Σε ωρισμενα μονο χωρια, οπως την Ολυμπο και τις Μενετες, οπου δεν υπαρχει οδικο δικτυο σε ολο το μηκος του χωριων, θα τα συναντησεις.
 Ένα έθιμο που συναντάται μόνο στην Κάρπαθο είναι τα "εφτά". Αυτό το έθιμο περιλαμβάνει μία γιορτή που γίνεται επτά μέρες μετά τη γέννηση ενός μωρού όπου συγκεντρώνονται συγγενείς και φίλοι και φτιάχνουν μία κούνια για το μωρό, αν δεν υπάρχει κούνια, και το νανουρίζουν και του τραγουδούν με ευχές. Σερβίρεται γλυκό και φαγητό και ακολουθεί γλέντι. Το βάπτισμα ακολουθεί αργότερα.
Οι κάτοικοι της Καρπάθου επιζητούν ευκαιρία να ξεφαντώσουν και αυτή τη βρίσκουν στα πανηγύρια, που υπάρχουν πολλά και σε διάφορα μέρη της Καρπάθου. Στην φωτογραφια αριστερα απο συναυλια στην Αμερικη ο Μιχαλης Ζωγραφιδης ! Ταχυδρομος στο επαγγελμα, αλλα πιστος παρα πολλα χρονια στην Μουσικη Παραδοση . Δεν ειναι τυχαιο οτι ειναι απο την Ολυμπο ...
 Tό εικονιζόμενο: «ΛΥΚΕΙΟ Ελληνίδων ΚΑΡΠΑΘΟΥ» είναι το τρίτο πού ιδρύθηκε στην Ελλάδα και το πρώτο στα Δωδεκάνησα ! Το Επαρχείο μας, ο Δήμος της Καρπάθου και η Ενωση Ξενοδόχων Καρπάθου, διοργανώνουν πολλές εκδηλώσεις με συναυλίες παραδοσιακής και σύγχρονης μουσικής. Οι περισσότερες τοπικές γίνονται στο προαύλιο του Επαρχείου και στο Αμφιθέατρο στο Παραλιακό. Η μουσική περιλαμβάνει τα παραδοσιακά μουσικά όργανα: λύρα, λαγούτο & τσαμπούνα. Τά τελευταία χρόνια πρωταγωνιστεί μουσικά εκεί με το ταλέντο του: ο Αλέξανδρος Μαναρουλάς από την Αρκάσα, όπως ακόμα και παλιότερα ο Μιχάλης Ζωγραφίδης από την Ολυμπο και πάρα πολλοί άλλοι από την ίδρυσή του, όπως ο αείμνηστος Ολυμπίτης Γιάννης Παυλίδης. Τα παραδοσιακά τραγούδια κατατάσσονται στα συρματικά, δηλαδή τα δημοτικά, τις μαντινάδες και τα μοιρολόγια. Οι χοροί ονομάζονται σιανός (σιγανός) ή κάτω χορός, πού χορεύεται και ανάποδα (ζερβός) και πάνω χορός και σούστα που είναι γρήγοροι και κεφάτοι. Οι οργανοπαίκτες βρίσκονται σε μια εξέδρα και στο χορό βρίσκεται μπροστά ένας άντρας που πρέπει να είναι καλός χορευταράς και ακολουθούν οι γυναίκες. Είναι το δημοφιλες συγκρότημα πού ξεχωρίζει πάντα και μας εκπροσωπεί επάξια, τόσο σε όλη τήν Ελλαδα όσο και στο Εξωτερικο, ξεκινώντας από πολλές μεγάλες πόλεις της Ευρώπης,και φτάνοντας πρόπερσι, μέχρι και την 5η Λεωφόρο στό Μανχάταν, της Νέας Υόρκης, στή μακρυνή Αμερική ! ......
 Η Κάρπαθος είναι το νησί των πανεπιστημιακών καθηγητών. Ο Εμμανουήλ Μανωλάκης, το 1896 με τα "Καρπαθικά" αναφέρεται στο Δωρική Ψήφισμα της Καρπάθου που έφερε πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία του νησιού.
Ο Μιχαήλ Μιχαηλίδης ήταν φιλόλογος, ιστορικός και λαογράφος με πλούσιο συγγραφικό έργο για την Κάρπαθο. Ο Κωστής Μηνάς ήταν καθηγητής του Πανεπιστημίου του Αιγαίου.
 Ο Ντινος Παζαρζης εκπαιδευτικος αλλα και σαν πρωτεργατης του επους εγραψε για το "Eπαναστατικο Κομιτατο Αρκασης-Μενετων του 1944", o Γεώργιος Γεωργίου έγραψε τα "Καρπαθιακά" τόμος Α-Β, ο Γεώργιος Χαλκιάς ασχολήθηκε με τη λαογραφία του χωριού Όλυμπος, και ο Βάσος Βασιλάκης έγραψε " Το Μεσοχώρι της Καρπάθου". Από την Κάρπαθο διακρίνονται σημερα οι Πανεπιστημιακοι: Μηνας Αλεξιαδης, Mανωλης Κωνσταντινιδης, Μανωλης Μελας, Γιαννης Βασιλαρακης κ.α., σε διεθνη διακριση οι Ιατροι Εμμανουηλ Καπετανακης, Ντινος Κωνσταντινιδης κ.α., αλλα και οι ζωγράφοι: Γιάννης Καψής, Μάριος Αναστασιάδης, Γιάννης Χατζηβασίλης και Μηνάς Βλάχος κ.α. που είχαν εκθέσεις στην Αθήνα και το εξωτερικό.
 Τελος η Καρπαθος ανεδειξε και μεγαλους Πολιτικους στη Βουλη των Ελληνων οπως: Ανδρεα Λεντακη και τον Γιωργο Χιωτακη. Δημαρχους σε μεγαλες πολεις οπως τον Γιωργο Γιαννοπουλο στη Ροδο. Ποδοσφαιριστες που φορεσαν μεχρι και την φανελλα της Α’Εθνικης, οπως τον Ηλια Βασιλαρακη απ’ το γραφικο Απερι, αλλα και τραγουδιστες διεθνους φημης οπως την Μαντω (Σταματοπουλου) που καταγεται απ’ τις δροσερες Πυλες ...
 ΤΟ ΠΑΡΩΝ ΕΜΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ "ΕΝΩΣΗΣ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ ΚΑΡΠΑΘΟΥ" ΠΟΥ ΕΠΙ ΣΕΙΡΑ ΕΤΩΝ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ. ΣΕ ΕΚΘΕΣΕΙΣ, ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ .. ΔΥΟ ΑΛΛΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΕΙΝΑΙ: ΤΟ "ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ" ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΚΑΙ ΤΟ Λ.Ε.Κ. "ΛΥΚΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΚΑΡΠΑΘΟΥ " ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ 2ο ΠΟΥ ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΣΤA ΔΩΔΕΚΑΝΝΗΣΑ ΚΑΙ ΤΟ 11ο ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !
 ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ με καποιους στιχους (ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ) :
ενα ΙΔΙΩΜΑ που υπαρχει σχεδον μεσα ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΑΡΠΑΘΙΚΟ ΣΠΙΤΙ! αλλοι χορευουν, αλλοι παιζουν καποιο μουσικο παραδοσιακο οργανο και αλλοι στη στιγμη συνθετουν αυτοσχεδιες μαντιναδες, οπως αυτες, ενα χαρακτηριστικο οπου θα το δειτε ΜΟΝΟ στη Καρπαθο και απεναντι στην αδελφικη ηρωικη Κασσο ...
 Α Π Ε Ρ Ι
 Α Ρ Κ Α Σ Α
 Β Ω Λ Α Δ Α
 Δ Ι Α Φ Α Ν Ι
 Μ Ε Ν Ε Τ Ε Σ
 Μ Ε Σ Ο Χ Ω Ρ Ι
 Ο Θ Ο Σ
 Ο Λ Υ Μ Π Ο Σ
 Π Η Γ Α Δ Ι Α
 Σ Π Ο Α
 Π Υ Λ Ε Σ
 Φ Ο Ι Ν Ι Κ Ι
 A Γ. Ν Ι Κ Ο Λ Α Ο Σ Α Ρ Κ Α Σ Α Σ
 Α Γ. Ν Ι Κ Ο Λ Α Ο Σ Σ Π Ο Ω Ν
 Α Γ Ι Α Ε Ι Ρ Η Ν Η
 Α Γ Ρ Ι Λ Α Ο Π Ο Τ Α Μ Ο Σ
 Α Η - Θ Ω Ρ Ο Σ Α Ρ Κ Α Σ Α Σ
 A K Ρ Ω Τ Η Ρ Ι Α Α Ρ Κ Α Σ Α Σ
 Α Μ Μ Ο Ο Π Η Μ Ε Ν Ε Τ Ω Ν
 Α Χ Α Τ Α Α Π Ε Ρ Ι Ο Υ
 Α Φ Ι Α Ρ Τ Η Σ Μ Ε Ν Ε Τ Ω Ν
 B O T Σ Α Λ Α Κ Ι Α Μ Ε Ν Ε Τ Ω Ν
 Β Ρ Ο Ν Τ Η Σ Π Η Γ Α Δ Ι Ω Ν
 Β Ρ Ο Υ Κ Ο Υ Ν Τ Α Ο Λ Υ Μ Π Ο Υ
 Δ Ι Α Φ Α Ν Ι
 Κ Α Σ Τ Ε Λ Ι Α Μ Ε Ν Ε Τ Ω Ν
 Κ Υ Ρ Α Π Α Ν Α Γ Ι Α
 Λ Ε Υ Κ Ο Σ Μ Ε Σ Ο Χ Ω Ρ Ι Ο Υ
 Μ Α Ρ Μ Α Ρ Α & Γ Υ Ν Α Ι Κ Ο Μ Π Α Ν Ι Ο ΑΡΚΑΣΑΣ (ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ)
 Π Α Λ Ι Ο Κ Α Σ Τ Ρ Ο ΑΡΚΑΣΑΣ & ΓΥΡΩ ΠΑΡΑΛΙΕΣ (ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ Η ΚΑΣΣΟΣ)
 ΑΕΡΟΦΩΤΟΦΡΑΦΙΑ ΠΗΓΑΔΙΩΝ
 ΕΓΙΝΕ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΤΑΛΑΡΑ ΣΤΗ ΚΑΡΠΑΘΟ ! Με έμμετρο λόγο ο Δήμος Καρπάθου υποδέχθηκε τον μεγάλο Έλληνα τραγουδιστή ΓΙΩΡΓΟ NTAΛΑΡΑ στην τελετή λήξης (30 Αυγουστου 2006) του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ιστιοσανίδας 2006 που εγινε στο Δημοτικό Στάδιο Καρπάθου. Ο Δήμαρχος Μιχάλης ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ απένειμε ως αναμνηστικό δώρο στον Γιώργο Νταλάρα το παραδοσιακό μουσικό όργανο της Καρπάθου, την τσαμπούνα, ενώ ακουγόταν ζωντανά μαντινάδα από ομάδα του Λυκείου Ελληνίδων Καρπάθου. Μια μουσική περιπλάνηση του μεγάλου ερμηνευτή για να παρουσιάσει την πολύ ενδιαφέρουσα τελευταία δισκογραφική του δουλειά «ΕΡΗΜΑ ΧΩΡΙΑ», μεγάλο συναυλιακό εντυπωσιακό πρόγραμμα αντάξιο της δουλειάς και της μουσικής ιστορίας του Νταλάρα, που περιλαμβανε πολλα μεγάλα τραγουδια επιτυχίες της καριέρας του, από το λαϊκό έως το ρεμπέτικο, κι από το έντεχνο ως τη σύγχρονη μπαλάντα, που τον έχουν πανάξια καθιερώσει στη συνείδηση του κοινού σαν τον μεγάλο σύγχρονο Έλληνα ερμηνευτή.. Μαζί του ηταν: δυο ξεχωριστές γυναικείες ανερχομενες φωνές στο χώρο του Ελληνικού τραγουδιού: η Μελίνα AΣΛΑΝΙΔΟΥ και η Δέσποινα ΟΛΥΜΠΙΟΥ, καθώς επίσης ο νέος τραγουδοποιός και εξαίρετος Κρητικος σολίστας Μιχάλης ΤΖΟΥΓΑΝΑΚΗΣ.
 ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΙΣΤΙΟΣΑΝΙΔΑΣ 2006 ΣΤΗ ΚΑΡΠΑΘΟ ! Στις 23-29 Αυγουστου το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΙΣΤΙΟΣΑΝΙΔΑΣ 2006 (WIND SURFING) στη Καρπαθο, υπο την αιγιδα της ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ και τη συνεργασια: Ι.S.A. & ΔΗΜΟΥ ΚΑΡΠΑΘΟΥ. Mία διεθνής ομάδα μέσων μαζικής ενημέρωσης ητανε στην Kάρπαθο για να καλύψει το γεγονός στην τηλεόραση, περιοδικό τύπο και internet, με 120 αθλητες απο 30 χωρες και 5 ηπειρους ! Eπίσης θα προβληθεί μία εικοσιεξάλεπτη ανασκόπηση του αγωνίσματος στο «EUROSPORT». Σε εθνικό επίπεδο χορηγός επικοινωνίας ηταν η ERT. Πάνω από 165 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο παρακολουθησαν το γεγονός αυτό. H επίσημη τελετή έναρξης πραγματοποιήθηκε Τεταρτη βράδυ 23 Αυγουστου στο νησί της Kαρπάθου παρουσία του Yπουργού Aιγαίου και Nησιωτικής Πολιτικής Aριστοτέλη ΠΑΥΛΙΔΗ, των τοπικών αρχών και του προέδρου της I.S.A.
 ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ’80. ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΠΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΡΠΑΘΟΥ !
| 
